Claire Waffel

Wewnętrzna kurtyna
2013
Karnisz, bawełna, haczyki, lina

Die Rede
2013
Wideo w wysokiej rozdzielczości, 17 min
Korzystając z różnych mediów, takich jak film, fotografia, rysunek czy instalacja, Waffel tworzy wzajemne zależności pomiędzy płaszczyznami czasu, które zazwyczaj postrzegamy osobno. W jej sztuce łączą się motywy autobiograficzne, fragmenty narracji, zainteresowanie abstrakcyjnymi i formalnymi analizami i ich rezultatami. W centrum jej uwagi znajduje się następująca kwestia – ›jak zwizualizować różne płaszczyzny czasu, które wpisane są w ludzi, architekturę i miejsca.
Na wystawie Vot ken you mach?, próba uchwycenia historii w czasach obecnych widoczna jest np. w stosunku artystki do własnej biografii. Punktem wyjścia tego 17-minutowego filmu jest mowa pożegnalna wygłoszona z okazji przejścia na emeryturę przez prezesa Federacji Pracodawców Nadrenii Północnej-Westfalii (organizacji reprezentującej interesy pracodawców wobec związków zawodowych i rządu), prywatnie ojca artystki. Ta sama przemowa została ponownie zarejestrowana w pustej sali Domu Kultur Świata w Berlinie. W pierwszej wersji przemówienia, ojciec artystki chciał podsumować swoje dokonania zawodowe i zamierzał odnieść się do popełnionych błędów i zaniechań, wśród których wymienia nieprzyznawanie się przed współpracownikami do faktu, że jego żona i dzieci są Żydami.
Ostatecznie jednak ani w faktycznie wygłoszonym przemówieniu, ani w jego odegraniu w Domu Kultur Świata, ojciec Waffel nie porusza tematu żydowskiej tożsamości swojej rodziny. Jak żyją osoby pochodzenia żydowskiego w Niemczech i w Europie, jak podchodzi się do tego zagadnienia w społeczeństwie? Fakt dwukrotnego nieporuszenia tego tematu prowadzi do postawienia pytań o przyczyny tego przemilczenia i towarzyszącego mu kontekstu społecznego.
Kolejna praca Waffel składa się z kilku fragmentów tkaniny rozpościerających się między podłogą a sufitem. Płachty są przymocowane do karnisza i teoretycznie mogę być przesuwane. Instalacja pt. Wewnętrzna kurtyna podchodzi do zagadnienia tożsamości w sposób abstrakcyjny, ukazując ją jako zbiór ruchomych komponentów tworzących przepuszczalną strukturę, która nie ma żadnej esencji, żadnego jądra, będąc jedynie łatwo dającą się zmienić konstelacją elementów w ruchomej przestrzeni.

Claire Waffel (ur. w 1978 r. w Lüdenscheid) mieszka i pracuje w Berlinie.

    Front: Claire Waffel: ›Interior Curtain‹, 2013, back: Anna Schapiro: ›Vier Verwandte‹, 2013, Exhibition view, Photo: David Brandt
    Claire Waffel: ›Interior Curtain‹, 2013 and ›Die Rede‹, 2013, Photo: David Brandt
    Claire Waffel: ›Interior Curtain‹, 2013, Curtain rod, cotton, hooks, rope. And ›The Speech‹, 2013, Video. Photo: Photo: Małgorzata Kujda
    Eran Nave: ›The Axis Reversed‹ , Video. Claire Waffel: ›Interiour Curtain‹ Photo: Małgorzata Kujda. Ausstellungsansicht Wrocław